Երբ ներկայացվում են փաստեր, որոնք ունեն հստակ աշխարհագրական կետավորում, ժամանակային շղթա և արբանյակային պատկերներով հաստատված ինժեներական փոփոխություններ, այդ պահին քաղաքական թիվ մեկ ամբիոնից հնչող խոսքը վեր է ածվում աղմուկի, որովհետև սպառվում են արդարացումները։ Այս մասին գրել է «Միասնության թևերի» համահիմնադիր Դավիթ Անանյանը։
«Այսօր «Միասնության Թևեր» քաղաքական նախաձեռնության ղեկավար Արման Թաթոյանը ներկայացրեց հենց այդպիսի փաստեր՝ Ադրբեջանի զինված ուժերի դիրքային առաջխաղացումների վերաբերյալ Հայաստանի ինքնիշխան տարածքում։
Այսպիսի ապացույցները չեն քննարկվում աղմուկով և չեն լռեցվում քարոզչությամբ։ Դրանք կամ հերքվում են փաստերով, կամ ընդունվում են որպես իրականություն։
Եվ հենց այստեղ է սկսվում խնդիրը։ Պետության անունից հանդես եկողները կարող են ընտրել տարբեր բանակցային ռազմավարություններ, կարող են խոսել խաղաղության մասին, կարող են ունենալ իրենց քաղաքական հաշվարկները։ Բայց պետության կառավարման համար պատասխանատուները իրավունք չունեն սեփական ժողովրդից թաքցնելու երկրի սահմանների իրական վիճակը։
Հայրենիքի սահմանը ոչ թե քաղաքական նարատիվ է, այլ պետականության վերջին գիծը։ Եվ այդ գիծը չի կարող պահպանվել լռությամբ, կոծկումով կամ տեղեկատվական մանիպուլյացիաներով։
«Միասնության Թևեր»-ը չի զբաղվում աղմուկով։ Մենք զբաղվում ենք պետական պատասխանատվությամբ։ Երբ կան փաստեր՝ դրանք պետք է ներկայացվեն։ Երբ կա խնդիր՝ դրա մասին պետք է խոսվի։
Իսկ իշխանությունը պարտավոր է հիշել պետական մտածողության հիմքում ընկած հետևյալ սկզբունքը․ պետականության հարցերում լռությունը ոչ թե ուժի, այլ պատասխանատվությունից խուսափելու նշան է։
Իսկ երբ երկրի սահմանների վերաբերյալ փաստերը թաքցվում են սեփական ժողովրդից, դա այլևս քաղաքական վեճի թեմա չէ։ Դա արդեն իշխանության կողմից իր պետական պարտականությունից նահանջելու, կամ այդ պարտականությունից խուսափելու խնդիր է։
Պետությունը չի պաշտպանվում կոծկումով։ Սահմանը չի պահպանվում լռությամբ»։