Հյուստոնի մեթոդիստական հետազոտական ինստիտուտի գիտնականները մշակել են տրավմատիկ ուղեղի վնասվածքի նոր բուժում, որը հիմնված է աղիքային միկրոբիոմի վերականգնման վրա: Նրանց արդյունքները հրապարակվել են «Communications Biology» (ComBio) ամսագրում:
Ուսումնասիրությունը կենտրոնացած էր վնասվածքից հետո ուղեղի բորբոքային պրոցեսների վրա աղիքային մանրէների ազդեցության վրա: Փորձերը ցույց են տվել, որ տրավմատիկ ուղեղի վնասվածք ունեցող կենդանիների մոտ հակաբիոտիկների օգտագործումը փոխել է միկրոբիոմի կազմը. պաթոգեն մանրէների քանակը նվազել է, մինչդեռ հյուսվածքների վերականգնումը խթանող օգտակար տեսակների քանակը աճել է:
Այս փոփոխություններն ուղեկցվել են նեյրոբորբոքման զգալի նվազմամբ: Կենդանիների մոտ նկատվել է ուղեղի վնասվածքի և նյարդային բջիջների մահվան նվազում:
Ուսումնասիրության հեղինակները այս ազդեցությունը վերագրում են աղիք-ուղեղ առանցքին: Միկրոբիոմի փոփոխությունները ազդում են ծայրամասային իմունային համակարգի վրա, որը կարգավորում է ուղեղի բորբոքային պրոցեսները վնասվածքից հետո: Այս մեխանիզմում հիմնական դեր են խաղում երկու տեսակի օգտակար մանրէներ՝ ակտիվացնելով բջջային վերականգնումը և վերահսկելով օրգանիզմում բորբոքումը: Գիտնականների կարծիքով, նեյրոբորբոքման նվազեցումը կարող է երկարատև հետևանքներ ունենալ, այդ թվում՝ հնարավոր է՝ նվազեցնել նեյրոդեգեներատիվ հիվանդությունների, ինչպիսիք են Ալցհայմերի հիվանդությունը և դեմենցիայի այլ ձևերը, զարգացման ռիսկը:
Հետազոտության հաջորդ փուլը ներառում է նույնականացված մանրէների թերապևտիկ շտամների կենսաինժեներիան: Հոդվածի համաձայն՝ հետազոտողները հույս ունեն, որ նման մոտեցումները թույլ կտան նպատակային կարգավորել աղիքային միկրոբիոմը և կնպաստեն ուղեղի վերականգնմանը վնասվածքից հետո։
Հետազոտողները նաև եզրակացրել են, որ ինտենսիվ ճանաչողական մարզումները կարող են զգալիորեն նվազեցնել դեմենցիայի զարգացման ռիսկը: 20-ամյա հետազոտության տվյալների վերլուծությունը ցույց է տվել, որ տեղեկատվության մշակման արագությունը մեծացնելուն ուղղված վարժությունները մոտ 25 տոկոսով նվազեցրել են դեմենցիայի ախտորոշման ռիսկը: