Լերմոնտովո հայկական գյուղում բնակվող մոլոկան համայնքը դեմ է արտահայտվել մոտակայքում ոսկու հանքի բացմանը, սակայն լրատվամիջոցների հաղորդագրությունների համաձայն՝ իշխանությունների կողմից վտարման մասին խոսք չկա, ՌԻԱ Նովոստիին ասել է համայնքի ղեկավար Էդիկ Չախալյանը։
Ավելի վաղ Telegram-ի մի քանի ալիքներ հաղորդել էին, որ Լոռու մարզային վարչակազմի և «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ներկայացուցիչները ժամանել են Լերմոնտովո և տեղի բնակիչներին վերջնագիր են ներկայացրել. կամ համաձայնեք հանքարդյունաբերության վերսկսմանը, կամ նրանց կվտարեն, և եզակի բնակավայրը կդադարի գոյություն ունենալուց։
«Մեր լերմոնտովյան լեզվով (ռուսերենի տեղական բարբառը՝ խմբ.) նույնիսկ «դուրս շպրտել» բառ չկա։ Դա սարսափելի, հայհոյանք է։ Ոչ ոք մեզ վտարմամբ չի սպառնացել. ճնշում չի եղել», — հեռախոսով ասել է Չախալյանը։
Նա բացատրել է, որ տասներկու տարի առաջ գյուղի մոտակայքում քարհանք է գործել, բայց այն փակվել է անշահավետ լինելու պատճառով։ Վերջերս գյուղ են ժամանել հանքարդյունաբերական ընկերության ներկայացուցիչները՝ հանրային լսումներ անցկացնելու համար։
«Համայնքն իսկապես չի աջակցում գյուղի մոտ ոսկու հանքի բացմանը։ Նրանք կաղտոտեն գետը, և մենք չենք կարողանա օգտագործել այն։ Նրանք կթունավորեն հողը։ Եվ սա է մեր բնությունը այստեղ։ Մարդիկ ապրում են բնատնտեսությամբ. նրանք կով են պահում, կաթ են վաճառում և բանջարեղեն են աճեցնում», — նշել է համայնքի ավագը։
Նրա խոսքով՝ լսումները երբեք տեղի չեն ունեցել. համայնքի անդամները հրաժարվել են որևէ բան քննարկել։
«Մենք կազմեցինք մի փաստաթուղթ, որում նշվում էր, որ լսումներ չեն եղել, դրա համար ստորագրություններ հավաքեցինք և երկրաբաններին ուղարկեցինք», — ասել է նա։
Մոլոկանները Հայաստանի Լոռու մարզ են տեղափոխվել դեռևս 1844 թվականին Տամբովի և Սարատովի նահանգներից։ Ցարական կառավարությունը նրանց դասակարգել է որպես «հատկապես վնասակար հերետիկոսներ» և, հետևաբար, նպաստել է նրանց զանգվածային վերաբնակեցմանը կայսրության ծայրամասեր։ Հայաստանի Լոռու մարզում կան երկու խոշոր մոլոկանական գյուղեր՝ Լերմոնտովո և Ֆիոլետովո։
