«Հրապարակ» թերթը գրում է. Ընդդեմ լրագրողների ու լրատվամիջոցների՝ 2025-ին 61 դատական հայց է ներկայացվել, եւս 2-ը՝ հեղինակային պաշտպանության պահանջով։ 2024-ին այդ թիվը 43-ն էր։ 63-ից 31-ը պետական մարմինների կամ պաշտոնյաների կողմից է․ Ալեն Սիմոնյան, Նիկոլ Փաշինյան, նրա աշխատակազմի ղեկավար Արայիկ Հարությունյան, արտգործնախարար Արարատ Միրզոյան, ՔՊ պատգամավորներ Հայկ Սարգսյան, Ռուստամ Բաքոյան, աշխատանքի եւ սոցիալական հարցերի նախարար Արսեն Թորոսյան եւ այլք։ 2025-ին դատարանները բավարարել են լրատվամիջոցների դեմ ներկայացված 15 հայց, որով պարտավորեցրել են հերքում հրապարակել եւ, ընդհանուր առմամբ, 3,3 մլն դրամ փոխհատուցում վճարել։
Հայցերից բացի, 2025-ի ընթացքում արձանագրվել է նաեւ լրագրողների նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի, սպառնալիքի, վիրավորանքի, գործունեությանը խոչընդոտելու 45 դեպք, որոնցից 33-ը՝ պետական մարմինների ու պաշտոնյաների կողմից։ Այդ միջադեպերի հերոսներն են եղել ԱԺ նախագահը, պատգամավորներ Անդրանիկ Քոչարյանը, Վիլեն Գաբրիելյանը, Արսեն Թորոսյանը, Տիգրան Ավինյանը։ Նույնիսկ ֆիզիկական բռնություններ են եղել՝ 15 դեպք․ մի մասը՝ իրավապահների կողմից, մյուս մասը՝ իշխանության համակիրների։
Իրավապաշտպան, քաղաքական գործիչ Նինա Կարապետյանցը, անդրադառնալով թեմային, ասում է․ «Ընտրություններին ընդառաջ սպասելի իրավիճակ է։ 2025 թվականը ՔՊ-ի համար նախընտրական, նախապատրաստական տարի էր։ Նրանց գործողությունների շարքը ցույց է տալիս, որ արդեն վաղուց են սկսել իրենց պայքարը։ Տարբեր օրենքների կարգավորումներ, հայցեր, ճնշումներ, քրեական գործեր եւ այլն, փաստում են այն մասին, որ այս մարդիկ հետեւողականորեն ընտրություններին են պատրաստվում, մի մասին՝ լռեցնելու, մի մասի գործունեությունը խափանելու եւ այլն։ Հստակ ծրագիր ունեն եւ գնում են իրենց ծրագրին ընդառաջ։ Նրանց լրագրողները խանգարում են, քանի որ բացահայտում են իրենց։ 61 դատական հայց՝ մեկ տարում, իհարկե, խոսքը հենց այն լրատվամիջոցների մասին է, որոնք կարողանում են բացահայտել իշխանության իրական դեմքը, կարողանում են ճիշտ լուսաբանել եւ հասարակությանը ցույց տալ իշխանության բոլոր այն երանգները, որոնք քողարկելու համար Փաշինյանն իր պրոպագանդիստների ու կեղծ քաղհասարակության հետ ջանք ու եռանդ չի խնայում։ Լրագրողները խանգարում են Նիկոլի եւ իր թիմակիցների վերարտադրման երազանքին։ Մի կողմից էլ, նրանք նաեւ առաջադրանքներ ունեն դրսից։ Լրագրողները ոչ միայն Նիկոլի եւ իր թիմակիցների համար են խնդիր, այլեւ՝ պատվիրատուների եւ շահառուների համար։ Նիկոլի թեւութիկունքը նույնպես պայքարում է լրագրողների դեմ»։
Բայց ԵԽԽՎ-ն իր զեկույցում գովաբանեց Փաշինյանի իշխանությանը։ «Իրականում այդ ամենը մեր ընդդիմության չաշխատելու արդյունքն է։ Ի վերջո, այդ գործուղումներն ինչ-որ երկրներ գնալու եւ վայելելու համար չեն միայն, այլ՝ հետեւողականորեն աշխատելու։ Ես չեմ հավատում, որ նման՝ կյանքից կտրված զեկույցներ լինեին, եթե իսկապես ընդդիմությունը ջանքեր թափած լիներ։ Այստեղից էլ կասկած է առաջանում շատերի մոտ, որ ընդդիմությունն ու իշխանությունը մի խաղ են խաղում»։
