Կառավարության պաշտոնական կայքէջում որպես հայեցակարգ ներկայացված տեքստը հակասություններով լի, ցաքուցրիվ մտավարժանք է․ լավագույն դեպքում՝ ֆելետոնի ժանրից։ Այս մասին Tert.am-ի հետ զրույցում ասել է «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Լիլիթ Գալստյանը՝ անդրադառնալով e-draft-ում արդեն իսկ շրջանառության մեջ դրված «Իրական Հյաստանի գեղագիտության տեղորոշման և աջակցության» հայեցակարգին:
«Ինձ դրդեցիք կարդալ որպես հայեցակարգ ներկայացվող զառանցանքը։ Եթե տեքստում Հայաստան բառը չհանդիպեի, կարող է մտածեի, թե Հյուսիսային Կորեայում հղացած և գործադրվող ինչ-որ հրովարտակ է, կամ՝ քաղաքական երգիծանքի ժանրից երկարաշունչ ֆիելետոն։ Իրականում կառավարության պաշտոնական կայքէջում որպես հայեցակարգ ներկայացված տեքստը հակասություններով լի, ցաքուցրիվ մտավարժանք է․ լավագույն դեպքում՝ ֆելետոնի ժանրից։ Բայց ինչու եմ զարմանում, երբ հիշում եմ, որ նույն կառավարության նիստերից մեկում ԱԱԾ-ին սատանա բռնելու հրահանգ է տրվել, ամեն ինչ տեղն է ընկնում»,- ասաց Գալստյանը:
Նրա խոսքով՝ այդ՝ չհամակարգված ու խառը մտավարժանք հիշեցվող տեքստում, մի ճիշտ ինքնախոստովանական նախադասություն կար. «Գեղագիտության կոնկրետ ձևերի տարածումը ապահովել է նաև ավելի վերահսկելի հանրություն։ Այդ կերպ այն երաշխավորում էր քաղաքական վերնախավի մշտական վերահսկողությունը՝ սահմանափակելով քաղաքացիների մտքի որոնումները, ստեղծելով հասարակություն, որտեղ չեն զարգանում բարձր արժեքներ կամ պահանջներ ավելի արդար և կրթահենք քաղաքական համակարգի նկատմամբ: Հենց այս է այդ զառանցանքի նպատակը՝ ունենալ վերահսկելի հասարակություն, ջնջել մեր ինքնությունն ու ձևավորել «իրական, փաշինյանական ինքնություն»,- ասաց նա։
Ըստ Գալստյանի՝ այն, ինչ տեղի է ունենում Հայաստանում տոտալիտար ռեժիմներին բնորոշ իմաստների և խորհրդանիշերի սրբագրում է։ «Իսկ ավելի ճիշտ՝ Փաշինանի՝ անշրջելի պարտությունների և վախերի պրոյեկցիան: Սեփական աթոռը պահելու համար հիմա էլ աճուրդի է հանել Հայաստանը։ Իրեն թվում է, թե ինքը իր պատկերացրած ու տեքստում մեծատառով գրած Իրական Հայաստանի ճարտարապետն է, բայց սխալվում է։ Ճարտարապետները Էրդողանն ու Ալիևն են, ինքը՝ ծառան է, հրահանգ կատարողը․ այդպիսին է պարտվածի, ու խեղճի հոգեբանական կոնստրուկտը»,- ընդգծեց պատգամավորը:
Գալստյանը նշեց, որ «Իրական Հայաստանի գեղագիտության» նկարագրության ցնորամտության տակ թաքնված է գրաքննությունը:
«Եթե Հայաստանում քաղաքական բանտարկյալներ կան, տրամաբանական է, որ ազատ մտքի, խղճի և գեղագիտության բանտարկյալներ էլ կլինեն։ Գրաքննությունը վաղուց է սկսված՝ հանրության պառակտիչ բաժանարարներով»,- շեշտեց Գալստյանը:
Ըստ Գալստյանի՝ ակնհայտ է՝ հայկականության տրանսֆորմացիայի ծրագիր է։
«Սա պատմական բազմաթիվ նախատիպեր է ունեցել՝ Չինաստանից մինչև բոլշևիկան իրականություն, Եվրոպա: Վոլտերի նամակներն էին այրում ֆրանսիայում, Գերմանիայի հրապարակներում՝ հանուն նացիստական գաղափարախոսության, այրում էին «Իրական Գերմանիային» հակադրվողների գրքերը: Պաստեռբակը, Գումիլյովը, Չարենցն ու Բակունցը հակապետական էին ու նացիստ։ Իսկ Էրազմ Ռոթերդամցու «Գովք հիմարությանն» ու Օրվելի «Անասնաֆերման» ակտուալ են ինչպես երբեք: Սա էլ կանցնի»,- եզրափակեց նա: