Քաղաքագետ Հակոբ Բադալյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է, որ Ալիեւի հետ պաշտոնական հանդիպմանը բացման խոսքում անդրադառնալով Հարավային Կովկասի, մասնավորապես Հայաստան-Ադրբեջան կարգավորման հարցին, Պուտինն օգտագործեց ուշադրության արժանի ձեւակերպում:
«Պարզ է՝ բոլորին հայտնի է, որ Ռուսաստանն էլ բախվում է ճգնաժամերի, մասնավորապես ուկրաինական ուղղությամբ, բայց Հարավային Կովկասում Ռուսաստանի պատմական ներգրավվածությունը թելադրում է մեզ մասնակցության անհրաժեշտություն ռեգիոնալ գործընթացներին, ասում է Պուտինը:
Ըստ իս, ակնարկն այն է, որ, թեեւ «զբաղված ենք Ուկրաինայով», դա չպետք է թույլ տա մտածել, թե բաց կթողնենք Կովկասը եւ թույլ կտանք, որ այստեղ իրադարձությունները դուրս գան մեր վերահսկողությունից:
Իմ գնահատմամբ՝ սա է Պուտինի արտահայտության այսպես ասած «մեսիջը»:
Նա, իհարկե, նշում է, որ Ռուսաստանի ներգրավվածությունը, անշուշտ, կլինի միայն «կողմերի» պահանջվածության դեպքում, բայց, ըստ իս, դա, իհարկե, գլխավոր մեսիջն ուղեկցող դիվանագիտական փաթեթն է:
Իհարկե, առանցքային հարցն այն է, թե ինչ կարող է եւ ինչ է ուզում Ռուսաստանը, որովհետեւ ամեն ինչ, իհարկե, չի կարող, չի կարող լինել միանձնյա մոդերատոր, ըստ այդմ, իհարկե, իր ցանկություններն էլ պետք է համապատասխանեցնի դրանց: Ըստ իս, Ռուսաստանի գլխավոր խնդիրը այս պարագայում Թուրքիայի ազդեցության նվազման միտում ձեւավորելն է:
Բայց, իմ գնահատմամբ, կա մեկ այլ հանգամանք էլ: Կարծում եմ՝ Մոսկվան այդքան էլ գոհ չէ չին-ադրբեջանական ռազմավարական հարաբերությունների խորացումից: Որքան էլ Մոսկվան սերտ աշխատում է Պեկինի հետ, այդուհանդերձ, կարծում եմ, որ Կովկասի հարցում կակնկալի Չինաստանի աջակցություն, այլ ոչ թե «բաժնետիրություն»:
Այս հարցում թերեւս նույնը կլինի Իրանի գնահատականը»:
