Աշխարհաքաղաքականությունը ենթադրում են չոր հաշվարկներ ու չոր շահեր. այստեղ «շուստրի» գեղցիներին ու առանց Համբո մնացած Գիքորներին ուղղակի լափում են:
Այս մասին իր ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է պատմական գիտությունների թեկնածու Միհրան Հակոբյանը:
«Շատերը չգիտեն, որ Ուկրաինան մինչև 1993 թվականը միջուկային զինանոց է ունեցել, ինչը 1993-ի Բուդապեշտի համաձայնագրով հանձնվել է Ռուսաստանին՝ դրա դիմաց Ուկրաինային շնորհելով տարածքային ամբողջականության փաստաթղթավորված երաշխիք: Բացի Ռուսաստանից Բուդապեշտի համաձայնագրի երաշխավորներն էին Ամերիկան ու Բրիտանիան: Նաև քիչ մարդ գիտի, որ Ռուսաստանի ԱԳՆ-ից 1993-ի Բուդապեշտյան համաձայնագիրը բանակցել է Ղազախստանի ներկայիս նախագահ Տոկաևը:
Բայց, եթե ձեզ թվում է, թե Ուկրաինային միջուկային զենքից զրկելը Ռուսաստանի առաջնայնությունն էր, ապա սխալվում եք: Դա Ամերիկայի առաջնայնությունն էր, նույնիսկ գերխնդիրն էր: Եվ, դա արվել է ոչ թե Մոսկվայի ճնշման, այլ Վաշինգտոնի շատ չոր ու շանտաժային ճնշումների արդյունքում:
Ինչու՞ էր Ամերիկային պետք, որ Ուկրաինան միջուկային զենք չունենա, պատասխանը մեկ բառով՝ Գերմանիա: Ճիշտ է, համարվում է, որ 1990-ականների Ամերիկան երբևիցե գոյություն ունեցած ամենահզոր ռազմական ու տնտեսական ուժն էր, բայց անգամ 1990-ականների Ամերիկան չէր կարող այդ պահին աշխարհի 2-րդ տնտեսություն և ՆԱՏՕ-ի առանցք Գերմանիային բացատրել, որ դրանից ընդամենը 40 տարի առաջ «Drang nach osten»-ի Ուկրաինան կարող է միջուկային տերություն լինել, իսկ Գերմանիան՝ ոչ:
Այո, 1990-ականների Ամերիկան կարող էր Գերմանիային բացատրել, որ եթե Պակիստանը միջուկային զենք չունենա, չի կարող գոյատևել Հնդկաստանի հետ դիմակայությունում, բայց չէր կարող բացատրել, թե ինչու Եվրոպայում Ուկրաինան «էդքան կա», որ ատոմային բոմբ ունենա, իսկ Գերմանիան «էդքան չկա»: Եթե հաշվի ենք առնում նաև փաստը, որ Արևելյան Եվրոպայի սովետական օկուպացիան 1990-ականներին արդեն չկար և մնացել էր միայն Արևմտյան Եվրոպայի ամերիկյան օկուպացիան, այլ կերպ ասած՝ Եվրոպայում ուժերի բալանսը ռելսերից դուրս էր թռել, ապա ՆԱՏՕ-ն փրկելը ամերիկացիների համար գերխնդիր էր:
Կհարցնեք՝ ի՞նչ է նշանակում փրկել ՆԱՏՕ-ն: Պատասխանն աքսիոմատիկ է. չկա ՆԱՏՕ առանց Գերմանիայի, նաև չկա ՆԱՏՕ՝ միջուկային տերություն Գերմանիայով: Սա լիովին հասկանալու համար մեկ այլ առիթով կխոսենք «ինչ է ՆԱՏՕ-ն» թեմայով:
Որպեսզի հարց չառաջանա, թե ինչու եմ այսքանը գրում, նշեմ՝ Realpolitik-ն ու աշխարհաքաղաքականությունը ենթադրում են չոր հաշվարկներ ու չոր շահեր: Սա իսկապես էլիտաների խաղ է, այստեղ շուստրի գեղցիներին ու առանց Համբո մնացած Գիքորներին ուղղակի լափում են՝ կեսը խորոված, կեսը՝ խաշլամա տարբերակով:
Եվ, վայ այն ժողովրդին, որն այս պարզ ճշմարտությունները չի հասկանում ու իշխանության է բերում Զելենսկու կամ մեր տեղական քընձըխի նմաններին: Վերջիվերջո, ով ինչ ցանում է, այն էլ հնձում է…»,-գրել է նա:
