«Հոգևոր Հայաստանը»՝ որպես գոյության միակ ճանապարհ. Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանի ուղերձը

Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանը հանդես է եկել ծավալուն ուղերձով՝ անդրադառնալով Հայաստանի առջև կանգնած խորքային ճգնաժամին, որը, նրա համոզմամբ, նախևառաջ հոգևոր-քաղաքակրթական բնույթ ունի։

«Սիրելինե’ր, Ինչպես բազմիցս անդրադարձել եմ, այսօրվա մեր կյանքի ճգնաժամը հոգևոր-քաղաքակրթական է, որից էլ բխում է ընդհանուր կյանքի ճգնաժամը` քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական, առողջապահական, բնապահպանական, ընտանեկան, հասարակական հարաբերություններ և այլն: Այն, ինչ «գեղեցիկ» փաթեթավորմամբ ներկայացվում է այսօր, ընդհանուր առմամբ ընդամենը պատրանքային կամ ձևապաշտության (imitation) դաշտից է` առանց որևէ իրական և մնայում կամ հաստատուն հիմքի և հիմնավորման, առանց խորը վերլուծված նպատակային բովանդակության:

Բազում առիթներով նշել եմ, որ վտանգը հենց այդ բովանդակային փոփոխության միտումն է, այսինքն` չարիքի թիրախը մեր հոգևոր-քաղաքակրթական բովանդակությունն է: Եվ մեր «Սրբազան պայքար»-ն էլ հենց այս մասին է եղել և մնում` կառուցել Հոգևոր Հայաստանի տեսիլքը: Հետևաբար, հեռու բոլոր տիրադավներից ու ազգադավներից, որոնց «հեղինակների խոսքերը քաղցկեղի պես ճարակ են գտնում» (Բ Տիմ. Բ:16) իրենց «պիղծ և դատարկ զրույցներով», որոշել եմ մեր կյանքի բոլոր ոլորտներին առնչված կարճ, բայց կարծում եմ` բովանդակալից ներկայացնել մեր պատկերացումն ու տեսիլքը, որը մեր երազած Հոգևոր Հայաստանի մասին է` երազող և երազներն իրականացնող Հայաստանի մասին է, Հաղթանակների ձգտող և Հաղթող Հայաստանի մասին է, Հաշտությամբ և սիրով ապրող Հայաստանի մասին է, Արդարությամբ և արդարադատությամբ Հայաստանի մասին է, որտեղ մարդը գնահատվում է ոչ թե ինչ ունենալով կամ ում ճանաչելով, այլ` ով լինելով, որտեղ ամեն ինչ միտված է ծառայելու մարդուն և պետությանը, և ոչ թե մարդուն ու պետությունը ծառայեցնելու իրենց:

Բնականաբար, այս ամենը «Հրաժարիմքն» է «իրական Հայաստան» կոչված կեղծիքից, «խաղաղության» պատրանքից և ստից, «կրթվելու նորաձևությունից» և այլնից, որոնց «վերջը կորուստ է, նրանց Աստվածը իրենց որովայնն է և փառքը` իրենց ամոթը» (Փիլիպ. Գ:19) «հեռու մնալով պիղծ և նորահնար տեսություններից և մոլար անուն (խաբեպատիր) գիտության հակառակություններից» (Ա Տիմ. Զ:20): Նույնիսկ չեմ անդրադառնալու մեր` «դատական» կոչված գործընթացներին` այն առոչինչ համարելով ներկայացվելիք գաղափարների համեմատությամբ:

Պահելով ավանդը, ձեզ հետ խոսելու եմ Հոգևոր Հայաստանի` իմ պատկերացումների մասին, որոնք հիմնականում արձանագրված են իմ ստեղծագործություններում և որոնց մասին խոսել ենք ողջ 2024-2025թթ. «Սրբազան Պայքարի» բովում: Նկատի ունենալով, որ առաջիկայում մեր երկրի կյանքում վճռական ժամանակներ են` հուսալից եմ, որ դրանք որպես դրույթներ օգտակար կլինեն բոլոր նրանց համար, ովքեր պայքարում են մեր կյանքի ազատագրության համար… քանի որ ՀԱՂԹԱՆԱԿՆ այլընտրանք չունի… Բագրատ արք. Գալստանյան Հայրենիքի Կալանավոր 19.01.2026»