«Փաստ» օրաթերթը գրում է. Նախօրեին Հակակոռուպցիոն դատարանում, այսպես կոչված, «Մարտի 1»-ի վերաբացված գործով դատական նիստը հետաձգվեց, և հաջորդ նիստը տեղի կունենա հունիսի 17-ին: Հիշեցնենք, որ Վճռաբեկ դատարանը բեկանել էր ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի և մյուսների նկատմամբ սահմանադրական կարգի տապալման հոդվածը հակասահմանադրական ճանաչելուց հետո Քոչարյանի, Խաչատուրովի, Արմեն Գևորգյանի և Սեյրան Օհանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և «Մարտի 1-ի» գործը կարճելու որոշումը և գործն ուղարկել առաջին ատյանի դատարան՝ նոր քննության:
Այս ամբողջ պատմության մեջ ուշագրավ է հատկապես դատավորների, այն է՝ որոշողների գործոնը: Ստացվել է այնպես (գուցե և հենց այնպես չի ստացվել), որ նրանցից առնվազն երկուսն ուղղակիորեն կապ ունեն Նիկոլ Փաշինյանի ՔՊ կուսակցության հետ: Ի մասնավորի, Երևանի Հակակոռուպցիոն դատարանի նախագահող դատավոր Սարգիս Պետրոսյանի և ՔՊ-ի միջև կապերի մասին բոլորին է հայտնի, չնայած վերջերս նա շատ էր «նեղվել», որ իր մասին գրել էին «նախկին քպական», թեպետ դա պարզ իրողություն է: Դժվար է ասել՝ կոնկրետ ինչից էր դատավորը վատ զգացել՝ ամաչո՞ւմ էր իր անցյալի համար, թե ինչ, բայց խնդիրը նույնիսկ դա չէ:
Այստեղ ոչ պակաս կարևոր է, թե ով է ընթացքում վերահսկել այս գործի քննությունը և այն «ճիշտ հունով» տարել Վճռաբեկ դատարանում։ Դրա համար՝ մի փոքր նախապատմություն:
Հայտնի է, որ գլխավոր դատախազը բողոք էր ներկայացրել Վերաքննիչ դատարանի որոշման դեմ (վճիռը կայացրել է դատավոր Աննա Դանիբեկյանը), որը Վճռաբեկ դատարանը քննության է առել 2022 թվականի մարտի 18-ին: 2022 թվականի հուլիսի 14-ին Վճռաբեկ դատարանը սույն գործը հանձնում է Հակակոռուպցիոն գործերով պալատի վարույթ: 2024 թվականի հունվարի 19-ին Վճռաբեկ դատարանը դիմում է Սահմանադրական դատարան, որն էլ 2024 թվականի հուլիսի 22-ին կայացնում է հայտնի որոշումը։ Նույն թվականի սեպտեմբերի 12-ին Վճռաբեկ դատարանը որոշում է կայացնում առաջին և վերաքննիչ ատյանների դատարանների վճիռները բեկանելու և գործը Երևանի Հակակոռուպցիոն դատարան նոր քննության ուղարկելու մասին:
Վճռաբեկ դատարանում այս գործի քննությանը զուգահեռ տեղի էր ունենում Վճռաբեկ դատարանի Հակակոռուպցիոն պալատի ձևավորումը, որտեղ առանցքային դեր է սկսում խաղալ դատավոր Արթուր Դավթյանը, ով 2022 թվականի ապրիլի 4-ին Վճռաբեկ դատարանի Հակակոռուպցիոն պալատի դատավոր է դառնում, իսկ 2023 թվականի մարտի 3-ին նշանակվում է Վճռաբեկ դատարանի Հակակոռուպցիոն պալատի նախագահ: Իսկ ինչո՞վ է հետաքրքիր Արթուր Դավթյանի անձը նշյալ կոնտեքստում: Պարզվում է՝ նա ևս «նախկին քպական» է:
2018 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2019 թվականի հունվար եղել է Երևանի ավագանու «Իմ քայլը» խմբակցության անդամ, իսկ 2019 թվականի հունվարից մինչև 2021 թվականի հուլիս՝ ՀՀ ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր։ 2021 թվականի օգոստոսից մինչև 2022 թվականի փետրվար հանդիսացել է ՀՀ ԱԺ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավոր, այնուհետ ընտրվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի դատավոր։
Այսպիսով, չափազանց հետաքրքիր պատկեր է ստացվում. Վճռաբեկ դատարանում Քոչարյանի և մյուսների գործը եղել է Հակակոռուպցիոն պալատի` գործող իշխանությունների հետ ուղիղ կապ ունեցող նախագահի ուշադրության ներքո (գործով բոլոր առանցքային որոշումները կայացվել են Արթուր Դավթյանի՝ Պալատում հայտնվելուց և հետագայում Պալատի նախագահ նշանակվելուց հետո), ով գործը նոր քննության է ուղարկել առաջին ատյանի դատարան, և այն բոլորովին «պատահաբար» հայտնվել է մեկ այլ դատավորի մոտ, որը նույնպես փոխկապակցված է իշխանական կուսակցության հետ։
Պատահական չէ, որ սոցցանցերում կարծիք կա, թե սա գուցե Փաշինյանի վերջին փորձն է՝ Քոչարյանի գործը «ճիշտ հունով» տանելու համար, այլապես հենց ինքը պետք է հագնի դատավորի պատմուճան, որ ամեն ինչ լիարժեք իր սրտի ուզածով ստացվի։