Արցախի նախկին ՄԻՊ Արտակ Բեգլարյանը գրում է․
«Ընդդիմության մանդատները վերցնելու/չվերցնելու բանավեճն ինքնին երկսայր սուր է ընդդիմության և ընդդիմադիր ընտրազանգվածի համար, քանի որ այդ ձևակերպմամբ օրակարգն անվստահության ու պառակտվածության լրացուցիչ պայմաններ է ստեղծում երկու որոշման դեպքում էլ:
Իրականում սրտացավ անձանց ու խմբերի կողմից հարցադրումը պետք է լինի ընդդիմության կողմից քաղաքական օրակարգ թելադրելու կարողության ու մեխանիզմների մասին: Իսկ քաղաքական օրակարգը հնարավոր է թելադրել թե՛ խորհրդարանական և թե՛ արտախորհրդարանական գործունեությամբ (իմ կարծիքով՝ առաջին տարբերակում՝ ավելի շատ): Նույն տրամաբանությամբ՝ երկու տարբերակում էլ ընդդիմությունը կարող է ձախողել, եթե ուշադրությունը չկենտրոնացնի օրակարգի վրա:
Կարճ ասած՝ ձևական հարցերի շուրջ բանավեճը պետք է տեղափոխվի բովանդակային կողմ՝ հնարավորինս օգնելով գործող ընդդիմադիր ուժերին քաղաքական օրակարգ ձևավորել ու թելադրել, ոչ թե՝ հյուծել միմյանց»: